Statystyka dostępu

Ilość wizyt: 67214592

Aktualna strona: 19238

Wydrukowano: 1469

Lasy Miejskie - Informacje ogólne

Podstawowe dane o szczecińskich lasach


Ogólna charakterystyka lasów.
Położenie i powierzchnia.
Uproszczonym planem urządzenia lasu objęto grunty Lasów Miejskich miasta Szczecin o powierzchni ogólnej 2780,17 ha. Grunty te w całości położone są w granicach administracyjnych m. Szczecin. Na powierzchnię ogólną składają się: grunty leśne - 2674,35, w tym: zalesione i niezalesione – 2591,01 ha, grunty związane z gospodarką leśną - 83,34 ha, grunty nieleśne – 105,82 ha. Obecnie lasy miejskie składają się z 13 nazwanych uroczysk oraz występujących w różnych częściach miasta gruntów poza uroczyskami. Objęte opracowaniem lasy zlokalizowane są głównie w północnej oraz południowo-wschodniej części miasta. Poniższe zestawienie obejmuje tzw. uroczyska i grunty poza nimi wraz z powierzchnią ogólną objętą uproszczonym planem urządzenia lasu oraz wykazem oddziałów:

Lp.
Nazwa
Powierzchnia [ha]
% pow.
Wykaz oddziałów
1
2
3
4
5
1
Uroczysko Mścięcino
297,46
10,7
2-19, 20cz., 21-25
2
Uroczysko Skolwin
2,86
0,1
138cz.
3
Uroczysko Trzech Strumieni
23,07
0,8
138cz.
4
Uroczysko Las Arkoński
976,90
35,1
28-83, 84cz., 85, 86
5
Uroczysko Głębokie
351,77
12,7
87-94
6
Uroczysko Kupały
51,64
1,9
26, 27
7
Uroczysko Dąbie
465,56
16,7
95cz., 96, 97cz., 98-118
8
Uroczysko Klęskowo
23,39
0,8
119
9
Uroczysko Zdroje
151,03
5,4
120-125
10
Uroczysko Wielgowo
38,97
1,4
126, 127, 128cz.
11
Uroczysko Bukowe
32,42
1,2
132cz.
12
Uroczysko Płonia
58,89
2,2
129, 131
13
Uroczysko Jezierzyce
24,69
0,9
130
14
Grunty poza uroczyskami
281,52
10,1
133-137, 132cz., 128cz., 95cz., 97cz.
Razem
2780,17
100,0
 

 

Park Leśny ZdrojePrzylegające do siebie uroczyska: Głębokie i Las Arkoński stanowią prawie w całości zwarty kompleks leśny będący południowo-wschodnim skrajem Puszczy Wkrzańskiej. Łącznie te dwa uroczyska zajmują powierzchnię 1328,67 ha co stanowi 48% powierzchni ogólnej objętej planem. W skład Puszczy wchodzi również położone w północnej części miasta Uroczysko Mścięcino. W niewielkiej odległości od tego uroczyska w kierunku południowo-wschodnim znajdują się dwa niewielkie powierzchniowo uroczyska Skolwin i Trzech Strumieni, a trochę dalej na południe uroczysko Kupały. Położone w południowo-wschodniej części miasta uroczysko Dąbie stanowi południowo-zachodni brzeg Puszczy Goleniowskiej. Uroczysko Zdroje położone jest w północnej części puszczy Bukowej. W niewielkiej odległości od niego w kierunku wschodnim znajduje się uroczysko Klęskowo. Uroczyska Wielgowo, Płonia i Jezierzyce znajdują się w nadalej na wschód i południowy-wschód wysuniętej części miasta. Na pozostałe grunty składają się oddziały leśne lub ich części leżące poza terenami obejmującymi wymienione powyżej uroczyska, z których największy jest leżący na wyspie Dębinie oddz. 139.
Znajdujące się w granicach administracyjnych miasta Szczecin grunty Lasów Państwowych będące własnością Skarbu Państwa są zarządzane przez trzy nadleśnictwa: Gryfino, Kliniska oraz Trzebież. Ogólna powierzchnia tych gruntów wynosi 2741 ha (w tym 2418 ha pow. leśnej), z tego nadleśnictwo Gryfino zarządza pow. 1257ha (w tym 1137 ha pow. leśnej), nadleśnictwo Kliniska pow. 653 ha (w tym 627 ha pow. leśnej), a nadleśnictwo Trzebież pow. 831 ha (w tym 654 ha pow. leśnej). Podstawą do prowadzenia w tych lasach racjonalnej gospodarki, są aktualizowane co dziesięć lat, w ramach kolejnych rewizji urządzeniowych, plany urządzenia lasu sporządzane dla tych nadleśnictw.

Las ArkońskiRys historyczny. Historia powstania Lasów Miejskich sięga XIX wieku i związana jest z przejmowaniem przez miasto Szczecin na własność kolejnych gruntów w ramach kompleksów leśnych zwanych też uroczyskami. Przejęcia te odbywały się w różny sposób. Najczęściej odbywało się to w drodze wykupu od właścicieli prywatnych bądź też darowizn czynionych przez właścicieli lasów na rzecz miasta. Po drugiej wojnie światowej przejęcia gruntów odbywały się również w drodze upaństwowienia i przekazywania pod zarząd miasta. Od 1945 roku rozpoczęło się zagospodarowanie lasów własności miasta między innymi pod pod kątem stworzenia dogodnych warunków dla wypoczynku czynnego i biernego mieszkańcom Szczecina. Celem, dla którego między innymi powołano do istnienia Lasy Miejskie jest zagwarantowanie miejscowej ludności warunków i miejsca do wypoczynku w środowisku leśnym. W związku z tym realizacja zadań gospodarczych w zakresie pozyskiwanie drewna odbywała się tutaj pod kątem konieczności prowadzenia cięć pielęgnacyjnych w drzewostanach młodszych i średnich klas wieku oraz konieczności odnowienia starszych drzewostanów, a także stworzenia właściwego krajobrazu oraz przystosowania tych terenów do wypoczynku ludności. Stan sanitarny lasu w dawnych okresach gospodarczych nie odbiegał od normy, a zagrożenie ze strony szkodników owadzich tak pierwotnych jak i wtórnych nie wykraczało poza granicę liczb krytycznych. Trzebieże prowadzono w miarę systematycznie przez wszystkie okresy gospodarcze. Odnowienie lasu wykonywane było sztucznie, głównie sadzeniem, rzadziej siewem. 
Powierzchnię gruntów Lasów Miejskich objętą pracami urządzeniowymi w poszczególnych grupach i użytków gruntowych przedstawia poniższe zestawienie. Powierzchnię podano z dokładnością m2.


Grupa i rodzaj użytku oraz kategoria

użytkowania

Lasy miejskie

Powierzchnia  [ha]

%

1

2

3

 

 I. Grunty leśne oraz zadrzewione i zakrzewione - razem

 

 

2679,6769

 

100,00

 

A.      Lasy – razem

 

2674,2634

99,8

 

 1. Grunty zalesione drzewostany - razem

 

 

2562,2988

 

95,6

 

2. Grunty nie zalesione w produkcji

 ubocznej - razem

 w tym: - plantacje choinek i krzewów

            - poletka łowieckie

 

 

 

1,1700

-

1,1700

 

 

0,04

-

0,04

 

3. Grunty nie zalesione do odnowienia- razem

 w tym: - zręby

            - halizny

            - płazowiny

 

3,4300

-

3,4300

-

 

0,1

-

0,1

-

 

4. Grunty nie zalesione pozostałe - razem

w tym: - objęte szczególną formą ochrony

           - do naturalnej sukcesji

 

24,0240

1,1600

22,8640

 

 

0,9

0,04

0,9

 

 Razem grunty nie zalesione (wiersze 2,3,4)

 

28,6240

 

1,1

 

Grunty zalesione i niezalesione – razem

 

 

2590,9228

 

96,7

 

5. Grunty związane z gospodarką leśną - razem

 w tym : - budynki i budowle

             - urządzenia melioracji wodnych

             - linie podziału przestrzennego lasu

             - drogi leśne

             - tereny pod liniami energetycznymi

             - szkółki leśne

             - miejsca składowania drewna

             - parkingi leśne i urządz. turystyczne

 

 

83,3406

0,8679

1,5920

9,3300

51,1164

7,7884

0,2900

-

12,2259

 

3,1

0,03

0,06

0,3

1,9

0,3

0,01

-

0,5

 

B. Grunty zadrzewione i zakrzewione

 

 

5,4135

 

0,2

   


 

 II . Grunty nieleśne - razem

 

 

100,4581

 

 

100,00

 

 1. Użytki rolne - razem

 1.1 Grunty orne - razem

 w tym : - role

             - plantacje, poletka, składy drewna i szkółki na

               gruntach ornych

 1.2 Sady - razem

 1.3 Łąki trwałe - razem

 w tym : - łąki

             - plantacje, poletka, składy drewna

               i szkółki na łąkach trwałych

 1.4 Pastwiska trwałe - razem

 w tym : - pastwiska trwałe

             - plantacje, poletka, składy drewna

               i szkółki na pastwiskach trwałych

 1.5 Grunty pod stawami

 

 

33,4986

7,9951

7,9951

 

-

0,3851

6,1928

6,1928

 

-

15,6179

15,6179

 

-

3,3077

 

33,3

8,0

8,0

 

-

0,4

6,2

6,2

 

-

15,5

15,5

 

-

3,3

 

 2. Grunty pod wodami - razem

 w tym : - wody płynące

             - wody stojące

 

 

8,2289

4,6991

3,5298

 

 

8,2

4,7

3,5

 

 

 3. Grunty zabudowane i zurbanizowane - razem

 3.1 Użytki kopalne

 3.2 Tereny komunikacyjne - razem

 w tym : - drogi

             - tereny kolejowe

             - inne tereny komunikacyjne

 3.3 Tereny mieszkalne

 3.4 Tereny przemysłowe

 3.5 Inne tereny zabudowane

 3.6 Tereny zurbanizowane - niezabudowane

 3.7 Tereny rekreacyjne i wypoczynkowe - razem

 w tym: - zabytkowe

           - zieleni nieurządzonej

           - ośrodki wypoczynkowe, tereny rekreacyjne

 

28,5355

-

0,0800

0,0800

-

-

2,6813

0,0040

2,6154

0,5026

22,6522

0,3044

0,6000

21,7478

 

 

28,4

-

0,08

0,08

-

-

2,7

0,0

2,6

0,5

22,5

0,3

0,6

21,6

 

 4. Użytki ekologiczne

 

 

-

 

-

 

 5. Tereny różne - razem

 w tym : - grunty wyłączone z produkcji

             - inne tereny różne

 

15,7439

15,7439

-

 

15,7

15,7

-

 

 

 6. Nieużytki - razem

 w tym: - piaski

            - wyrobiska nie przeznaczone do rekultywacji

            - bagna

 

 

 

14,4512

0,1655

7,5989

6,6868

 

14,4

0,2

7,6

6,7

 

 Ogółem

 

 

2780,1350

 

 

-

 


Ogólna długość granic omawianych kompleksów leśnych jest znaczna i wynosi ok. 180 km. Wynika to między innymi z występowania dość dużej ilości enklaw, głębokich półenklaw a także z urozmaiconej granicy od gruntów obcych. Na wydłużenie granic wpływa duża ilość oderwanych kompleksów leśnych o niewielkiej powierzchni a także przecinająca kompleksy leśne rozbudowana sieć dróg publicznych oraz kolei państwowych.
Najdłuższą granicę lasy miejskie mają z gruntami miasta Szczecin ok. 95 km. Uroczyska Mścięcino, Dąbie i Zdroje graniczą z gruntami PKP na łącznej długości ok. 14 km Granica z głównymi drogami publicznymi wynosi ok. 23 km (w tym z autostradą ok 5 km) Granica z sąsiednimi nadleśnictwami wynosi: z nadleśnictwem Trzebież ok. 11 km, z n-ctwem Kliniska ok. 2 km, a z n-ctwem Gryfino ok. 15 km. Na pozostałe granice składają się między innymi grunty sąsiadujących z miastem Szczecin wsi, pozostałe drogi itp.

Charakterystyka przyrodniczych warunków produkcji leśnej.
Park Leśny DąbieDane ogólne.
Na podstawie regionalizacji przyrodniczo-leśnej (Trampler i in.1990) grunty lasów miasta Szczecin położone są następująco: Kraina I Bałtycka Dzielnica 2. Niziny Szczecińskiej a. Mezoregion Puszczy Wkrzańskiej i Goleniowskiej b. Mezoregin Równin Szczecińskich. Na terenie Mezoregionu Puszczy Wkrzańskiej i Goleniowskiej leży przewaga lasów Leśnictwa Dąbie, a na terenie Mezoregionu Równin Szczecińskich głównie położone są tereny leśne Leśnictwa Głębokie. Dokładne położenie gruntów Lasów Miejskich określają współrzędne geograficzne: 14030’ długości wschodniej i 53030’ szerokości północnej. Klimat miasta Szczecina jest warunkowany przede wszystkim przez czynniki fizjograficzne oraz obecność jeziora Dąbie. Określają go elementy klimatyczne, takie jak: zachmurzenie i nasłonecznienie (insolację) oraz uwarunkowaną nimi temperaturę powietrza, wilgotność i opady a także ciśnienie atmosferyczne i związane z nim wiatry. W rocznym przebiegu zachmurzenia na terenie Szczecina maksimum przypada na grudzień, a minimum na czerwiec. Średnia roczna liczba dni pochmurnych ponad trzykrotnie przewyższa liczbę dni pogodnych. Przeciętne największe nasłonecznienie rzeczywiste występuje w okresie od maja do sierpnia.
Na warunki termiczne powietrza ma tutaj wpływ kilkupoziomowa powierzchnia czynna miasta, która ma zwiększone możliwości akumulacji ciepła wNad Płonią ciągu dnia i odprowadzania go do atmosfery. W obrębie miasta notuje się wyższą temperaturę powietrza w porównaniu do terenów sąsiadujących (szczególnie minimalną), a w konsekwencji mniejsze amplitudy dobowe i roczne. Średnia roczna temperatura powietrza wynosi tutaj od 8,0 do 8,4 stopnia C. Spośród sześciu termicznych pór roku zdecydowanie najdłużej trwa lato, przeciętnie około trzech miesięcy, najkrócej przedwiośnie-około miesiąca. Okres wegetacyjny trwa od 220 do 227 dni. Ocieplający wpływ aglomeracji miejskiej przejawia się wydłużeniem termicznego lata, a także okresu wegetacyjnego, natomiast skróceniem przedwiośnia.
Warunki wilgotnościowe w rejonie Szczecina kształtowane są głównie wskutek napływu oceanicznych mas powietrza a modyfikowane obecnością dużych zbiorników wodnych (jezioro Dąbie, Zalew Szczeciński). Praktycznie we wszystkich miesiącach wilgotność względna kształtuje się na poziomie co najmniej 70%, a od września do lutego przekracza nawet 80%. Przeciętnie największymi opadami charakteryzują się lipiec i sierpień a najmniejszymi luty i marzec. Najmniejsze opady występują wzdłuż doliny Odry, Płoni oraz wokół jeziora Dąbie (nieznacznie powyżej 500 mm). Nieco wyższe opady notowane są na obszarze Puszczy Wkrzańskiej i Goleniowskiej, a uprzywilejowane są pod tym względem są Wzgórza Warszewskie i Góry Bukowe (ponad 600 mm rocznie). W rejonie Szczecina pokrywa śnieżna odznacza się małą trwałością, występuje przeciętnie od 40 do 48 dni w roku. W rejonie Szczecina średnia roczna wartość ciśnienia atmosferycznego wynosi 1014 hPa, najwyższa jest w październiku a najniższa w grudniu. Na tm terenie dominują wiatry zachodnie (38% w okresie rocznym), najsilniejsze w listopadzie i marcu.
Siedliskowe typy lasu. Poniżej podaje się powierzchnię oraz procentowy udział występujących siedliskowych typów lasu oraz dla porównania udziały procentowe wg danych z I i II rewizji planu urządzenia lasu. Znaczne różnice pomiędzy procentowym udziałem poszczególnych siedlisk pomiędzy I i II rewizją wynikają z przyjęcia do poprzedniego planu siedlisk na podstawie specjalistycznych prac glebowo-siedliskowych. W porównaniu obecnego uproszczonego planu z II rewizją udziały poszczególnych siedliskowych typów lasu nie uległy istotnym zmianom. Pojawienie się nowego typu siedliskowego lasu – las łęgowego wynika z przejęcia nowych gruntów, a między innymi gruntu położonego na wyspie Dębinie (obecnie oddział 139) gdzie ten typ został opisany jako dominujący. Największe procentowe różnice dotyczą siedlisk BMśw i Ol. Udział BMśw zmalało blisko 6% a udział OL wzrósł o ponad 4%. Wynika to z tego, że ten ostatni siedliskowy typ lasu był najczęściej opisywany na gruntach przejętych, na których siedliska BMśw opisywano sporadycznie. Na terenie Lasów Miejskich dominują zdecydowanie siedliska lasowe zajmując łącznie ponad 76 % powierzchni leśnej przy czym najczęściej spotykane jest siedlisko LMśw (ponad 41% pow.). Zajmujące nieco ponad 23% powierzchni siedliska borowe najczęściej występują w leśnictwie Dąbie. Stosunkowo dużą powierzchnie zajmują obecnie olsy (blisko 5% pow.).

Lp
Siedliskowe typy lasu
Powierzchnia leśna
[ha]
% powierzchni leśnej
obecnie
II rewizja
I rewizja
1
Bs
-
-
-
0,84
2
Bśw
92,33
3,56
4,03
22,43
3
Bw
16,39
0,63
0,80
1,13
5
BMśw
487,96
18,83
24,72
36,32
6
BMw
7,82
0,30
0,34
1,10
8
LMśw
1077,15
41,58
43,90
21,38
9
LMw
85,66
3,31
1,80
-
10
LMb
1,72
0,07
0,08
-
11
Lśw
561,90
21,69
21,69
12,50
12
Lw
43,76
1,69
1,67
2,22
13
Ol
127,49
4,92
0,65
1,63
14
OlJ
8,39
0,32
0,32
0,45
15
80,44
3,10
-
-
OGÓŁEM
2591,01
100
100
100

Charakterystyka drzewostanów cennych. Rezerwat przyrody „Zdroje” o pow. 2,12 ha znajduje się w uroczysku o tej samej nazwie w oddz. 125f. Powołany został na mocy Zarządzenia MLiPD z dnia 5 listopada 1959 roku ze względu na wyjątkowe walory krajobrazowe. Celem utworzenia rezerwatu było zachowanie i ochrona stanowisk naturalnie odnawiającego się cisa pospolitego Taxus baccata. Rezerwat obejmuje ochroną fragment dawnego parku Topfera (założonego na przełomie XIX i XX wieku), w którym wprowadzono nasadzenia cisa. W ciągu XX wieku rozległy obszar dawnych wyrobisk górniczych w rejonie Zdroi został zalesiony, włącznie z terenem parku. Cisy z dawnego parku zaczęły się endozoochorycznie (przez ptaki) rozsiewać. Rezerwat utworzono w miejscu największego zagęszczenia cisa występującego pod osłoną 70-letniego (obecnie) drzewostanu sosnowego. W rezerwacie występuje kilkaset okazów tego gatunku. Na terenie Lasów Miejskich miasta Szczecin znajdują się dwa uznane pomniki przyrody. Znajdują się one obecnie w oddziale 120 k położonym w Uroczysku Zdroje na terenie Leśnictwa Dąbie. Są to okazałe i sędziwe (200 lat) okazy dęba i buka charakteryzujące się dobrą kondycją zdrowotną. W czasie prac taksacyjnych wytypowano jako proponowane do uznania za pomniki przyrody szereg pojedynczych drzew i kilka grup drzew, które ze względu na walory estetyczne i wymiary spełniają warunki stawiane pomnikom przyrody. Szczegółowy wykaz proponowanych pomników przyrody znajduje się w Programie Ochrony Przyrody.
Szczeciński Park Krajobrazowy „Puszcza Bukowa” został utworzony 04.11.1981r., na podstawie Uchwały nr IX/55/81 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Szczecinie. Obejmuje swoim zasięgiem fragment Lasów Miejskich położony w południowej części miasta Szczecin. Obejmuje oddziały od 120 do 125 a z terenów nowo przejętych na dzień 01.01.2002 roku na terenie tego obiektu znajduje się też pododdział „a” z oddziału 133. Łączna powierzchnia Szczecińskiego Parku Krajobrazowego „Puszcza Bukowa” w granicach Lasów Miejskich Szczecina wynosi 148,85 ha. Na wielkość tą składają się w ujęciu szczególnym powierzchnie oddziałów od 120 do 125 (bez 121 pododdział „l” oraz 124 pododdział „p,r,s” czyli gruntów nowo przejętych, poza granicami parku) oraz pododdział 133a.
Szczeciński Park Krajobrazowy „Puszcza Bukowa” został powołany w celu zachowania i odtwarzania walorów przyrodniczych, krajobrazowych i kulturowych malowniczego pasma wzniesień pokrytych głównie lasami o wielu cechach naturalnych. Uroczysko leśne Zdroje (fragment Lasów Miejskich w granicach Parku Krajobrazowego), to w większości obszar zalesiony sosną w połowie XX w. Do walorów krajobrazowych należy tu zwłaszcza malownicze jezioro Szmaragdowe ze swoimi brzegami, do walorów przyrodniczych należy przede wszystkim zaliczyć liczny udział w lasach chronionego cisa, który występuje tutaj z samosiewu oraz stanowiska rzadko spotykanych i chronionych roślin: bluszcz pospolity (masowo), lepnica zwisła, konwalia majowa oraz wiciokrzew pomorski.
Na żyznych siedliskach występujących głównie w leśnictwie Głębokie spotykane są wiekowe drzewostany (starodrzewia z panującym dębem i bukiem), w skład których wchodzą również cenne domieszki drzew liściastych takich jak klon, jawor, lipa, wiąz i jesion.
Ponadto na terenach Lasów Miejskich występują zespoły przyrodniczo-krajobrazowe (istniejące i proponowane), użytki ekologiczne, drzewostany o charakterze parkowym, malownicze formy drzew lub ich grup, a także egzotyczne gatunki itp. Bardziej szczegółowe omówienie tego obszernego zagadnienia, łącznie z opisem oznaczonych zbiorowisk leśnych, znajduje się w Programie Ochrony Przyrody.
Charakterystyka stanu lasu i zasobów drzewnych. Analiza danych inwentaryzacyjnych wskazuje na następujące cechy drzewostanów tworzących Lasy Miejskich - wg stanu na 01.01.2002 r. drzewostany te tworzą 22 gatunki panujące, a łączna liczba zinwentaryzowanych gatunków rzeczywistych wchodzących w skład drzewostanów wynosi 26:
- Głównym gatunkiem lasotwórczym jest sosna, która tworzy drzewostany na ponad 51 % powierzchni leśnej. Lite drzewostany sosnowe lub z niewielką domieszką brzozy występują głównie na siedliskach borowych zlokalizowanych w większości w południowo-wschodniej części miasta w uroczyskach Dąbie i Zdroje. Na siedliskach lasu mieszanego świeżego i lasu świeżego sosna występuje najczęściej w zmieszaniu z bukiem, dębem i innymi liściastymi. Drzewostany takie najliczniej występują uroczyskach: Głębokie i Las Arkoński. Sosna w tych drzewostanach z racji wieku (głównie VI i VII klasa wieku) wykazuje już pewne oznaki osłabienia zdrowotności natomiast współtworzące te drzewostany dęby i buki w tym samym wieku i młodsze charakteryzują się na ogół dobrą kondycją zdrowotną. Drzewostany te w kolejnych latach będą ulegały stopniowej przebudowie w kierunku mieszanych drzewostanów z panującymi gatunkami liściastymi. Sosna tworzy drzewostany wszystkich klas wieku, a najliczniej reprezentowana jest w III a następnie w V i VI klasie wieku,
- Drugim co do częstości występowania gatunkiem jest dąb zajmujący 15% pow. leśnej. Występuje głównie na siedliskach lasu i lasu mieszanego świeżego, gdzie łącznie z sosną, bukiem i innymi liściastymi tworzy przeważnie drzewostany mieszane. Spotykane są także jednogatunkowe drzewostany dębowe. Stosunkowo najliczniej reprezentowana jest V, IV i VI klasa wieku,
- W drzewostanach z panującą olszą zanotowano największy wzrost zajmowanej powierzchni w stosunku do okresu poprzedniego z 2,4% do 10,7%. Opisano je głównie na gruntach przejętych na siedliskach olsu i lasu łęgowego. Olsza tworzy drzewostany jednogatunkowe lub mieszane z udziałem (niekiedy znacznym) innych gatunków liściastych (szczególnie na lesie łęgowym). Najliczniej reprezentowana jest IIIa podklasa wieku (ponad 70% pow.),
- Czwartym gatunkiem jest buk zajmujący nieco ponad 9% powierzchni. Zajmuje głównie siedliska lasu świeżego tworząc drzewostany jednogatunkowe lub mieszane z dębem, sosną i innymi gatunkami. Najwięcej buczyn znajduje się w uroczyskach: Kupały, Głębokie i Las Arkoński. Drzewostany z panującym bukiem zostały opisane we wszystkich klasach wieku a najliczniej w IV, VII oraz VIII i powyżej klasie wieku,
- Wśród pozostałych gatunków panujących pięć z nich: brzoza, akacja, modrzew, świerk i grab wykazują udział powierzchniowy w przedziale od 1,3% do 3,4%. Reszta wśród gatunków panujących zajmuje poniżej 1% powierzchni leśnej i łącznie występuje na 2,2% powierzchni leśnej Lasów Miejskich. Na uwagę zasługują dość liczne drzewostany z panującą brzozą (3,4% pow.) ponadto gatunek ten na uboższych siedliskach stanowi pożądaną domieszkę w drzewostanach sosnowych. W porównaniu do poprzedniego okresu zmalał procent drzewostanów z panującą akacją co należy uznać za pozytywny wynik prawidłowo prowadzonej gospodarki zasobami.
Udział gatunków rzeczywistych jest zbliżony do udziału liczonego dla gatunków panujących. Rzeczywisty udział buka i dęba jest nieco większy co wynika z występowania tych gatunków również jako domieszek w drzewostanach sosnowych. Znacząco mniejszy udział olszy w gatunkach rzeczywistych jest wynikiem występowania drzewostanów olszowych głównie w zmieszaniu z innymi gatunkami. Najmniej licznie reprezentowana jest I i II klasa wieku co wynikiem specyfiki obiektu (realizowanie stosunkowo małej ilości cięć rębnych, zwłaszcza rębni zupełnych) a także sposobu zagospodarowania (głównie rębniami złożonymi). Drzewostany sosnowe wykazują w przewadze jakość dobrą, rzadziej średnią przy przeciętnym współczynniku zadrzewienia - 0,8 i przeciętnej bonitacji wynoszącej I,3 (Ia,9 – I,9). Drzewostany dębowe i bukowe wykazują na ogół jakość dobrą, a olszowe jakość średnią i dobrą.
Obecnie na terenie Lasów Miejskich Szczecina aż 70% powierzchni drzewostanów jest zgodnych lub częściowo zgodnych z pożądanym na danym siedlisku składem gatunkowym. Wielogatunkowe drzewostany (powstałe głównie w wyniku prawidłowo wykonanych cięć pielęgnacyjnych) w średnim i starszym wieku oraz różnogatunkowe uprawy i młodniki zadecydowały o stosunkowo niskim udziale drzewostanów o składzie niezgodnym z siedliskiem. Dodatkowo niezgodność ta dotyczy przede wszystkim drzewostanów na siedliskach lasowych gdzie rozpoczęto już ich przebudowę głównie przez wytworzenie warstwy młodego pokolenia dostosowanego składem gatunkowym do siedliska.

Opracowano na podstawie Uproszczonego Planu Urządzenia Lasu Lasów Miejskich m. Szczecina na lata 2002 - 2011


Informacja o wytworzeniu danych dla strony - informacje wyświetlane są pod linkiem   Poprzednie wersje danych dla strony - informacje wyświetlane są pod linkiem
© Urząd Miasta Szczecin link zewnętrzny Wszelkie prawa zastrzeżone Kontakt. Pl. Armii Krajowej 1, 70-456 Szczecin