Interpelacje i zapytania radnych - IX kadencja 2024-2029

Szanowny Panie Prezydencie - będzie dłużej, ale o sprawie ważnej, przy której widzimy, że jest jeszcze - delikatnie rzecz ujmując, pole do działania.

Pod koniec maja i w pierwszych dniach czerwca 2026 r. w akwenach Szczecińskiego Węzła Wodnego (SWW) - Regalicy, Odrze Zachodniej, Kanale Zielonym oraz przylegających kanałach portowych, odnotowano śnięcie ryb i innych organizmów wodnych. 

1. Stan faktyczny

Wędkarze zrzeszeni w szczecińskim Okręgu PZW jako pierwsi zaalarmowali Wody Polskie RZGW Szczecin o pojawieniu się martwych osobników przy stanowiskach obwodu rybackiego nr 5, a w Kanale Kluckim — o masowym "dziubkowaniu" ryb wypływających ku powierzchni w celu zaczerpnięcia tlenu atmosferycznego.

W dniu 2 czerwca 2026 r. WIOŚ w Szczecinie pobrał próbki wody w trzech punktach i uzyskał następujące wyniki:

• Bulwar Piastowski: tlen rozpuszczony 1,76 mg/l (20,3%), przewodność 1 373  µS/cm
• Kanał Zielony:  tlen rozpuszczony 1,93 mg/l (22,3%), przewodność 1 378 µS/cm
• Marina Dąbie:  tlen rozpuszczony 14,39 mg/l (165,0%), przewodność 816 µS/cm

Temperatura wody we wszystkich trzech punktach wynosiła ok. 21,7-21,9°C. Współczynnik pH na Bulwarze Piastowskim i Kanale Zielonym wyniosło odpowiednio 6,99 i 7,02. Podane wartości nasycenia tlenem (20,3–22,3%) na Bulwarze i Kanale Zielonym są ekstremalnie niskie, gdzie granicą zagrożenia życia ryb jest najczęściej przyjmowane 4 mg/l, tj. ok. 50% nasycenia. Odnotowane wartości kilkakrotnie przekraczają poziom alarmowy.
Wyniki WIOŚ wskazują zarazem na wysoki poziom przewodności elektrolitycznej: 1 373-1 378 µS/cm, co odpowiada zasoleniu rzędu 0,7-0,8 PSU, o kilkadziesiąt procent przekraczającemu naturalne zasolenie rzeki słodkowodnej Odry (<0,5 PSU). Dla porównania: Marina Dąbie zanotowała przewodność tylko 816 µS/cm i pełne nasycenie tlenem (165%), co wskazuje, że zjawisko ma charakter silnie zlokalizowany w obszarze Szczecińskiego Węzła Wodnego i wiąże się z napływem soli z górnej części zlewni.

1.1. Kontekst meteorologiczny i hydrologiczny
Analiza danych synoptycznych ze stacji IMGW 12205 Szczecin (ogimet.com) oraz operacyjnych danych IMGW z wodowskazu Most Długi (stacja 153140050) za okres 20 maja – 5 czerwca 2026 r. ujawnia następujące zależności:
• W dniach 20–26 maja dominowały wiatry N/NNE z ciśnieniem 1027–1032 hPa, wzmacniając cofkę odmorską  i ograniczając nurt Odry. Poziom wody przy Moście Długim oscylował w przedziale 496–514 cm.
• W dniach 26–27 maja nastąpił gwałtowny skręt wiatru na NW/W (36–39 km/h), a poziom wody wzrósł do maksimum 534 cm w ciągu ok. 18 godzin — potwierdzając, że na tym odcinku dominuje dynamika spiętrzenia od strony Zalewu Szczecińskiego, a nie swobodny spływ ku morzu.

• Temperatura wody systematycznie rosła od 17°C (22 maja) do 21–22°C (2-3 czerwca), sprzyjając intensywnej produkcji pierwotnej (rozwój fitoplanktonu) i zmniejszaniu zdolności wody do retencji tlenu (naturalne zjawisko).
• Dane z dziennego podsumowania synoptycznego za okres 24 maja - 2 czerwca wskazują również na znaczące nasłonecznienie - od 5 do aż 11-14 h/dobę. Czynnik ten bezpośrednio napędza produkcję fitoplanktonu.
• W nocy i w głębi toni wodnej (przy Moście Długim głębokość wynosi nawet 10-12 m) fotosynteza ustaje, a biomasa fitoplanktonu staje się źródłem zużycia tlenu (oddychanie i rozkład biomasy).

1.2. Specyfika Szczecińskiego Węzła Wodnego
Szczecin jest szczególnie podatny na opisane zjawisko z kilku powodów strukturalnych:
• Cofka recypienta, czyli "podparcie" wodami Batyku (Bałtyk → Zalew Szczeciński → Odra): stacja Most Długi jest oficjalnie oznaczona przez IMGW jako "stacja hydrologiczna w zasięgu cofki recypienta". W praktyce oznacza to, że swobodny odpływ ku morzu jest tu w wielu sytuacjach (wiatru o składowych północnych) zaburzony.
• Duże głębokości: od ok. 60 km powyżej Szczecina Odra osiąga głębokość ok. 6 m; przy filarach mostów miejskich w Odrze Wschodniej i Zachodniej głębokość przekracza 10-12 m (przy Moście Pomorzan jest to 17-18 metrów). W takiej kolumnie wody, biorąc pod uwagę jeszcze typową dla dużych rzek nizinnych płynących przez obszar gleb gytiowych ilość zawiesiny, światło nie dociera do strefy przydennej, więc fotosynteza odbywa się wyłącznie przy powierzchni, a duża objętość toni pozostaje bez odnowy tlenowej.
• Szczecin jako węzeł kanałów i zastoisk: Parnica, Kanał Zielony, kanały portowe - to akweny o ograniczonej cyrkulacji, stanowiące swoistego rodzaju "pułapki" dla biomasy fitoplanktonu.
• Wysokie zasolenie antropogeniczne: przewodność 1373–1378 µS/cm w Kanale Zielonym i przy Bulwarze Piastowskim wskazuje na chroniczny dopływ zasolonych wód, w dużej mierze z przemysłowych zrzutów w górnej części zlewni Odry. Zasolenie sięgające nawet ok. 1,0 PSU (przy przewodności już 1,080  µS/cm w temperaturze +1 st. C, czy też 1,890  µS/cm przy temperaturze 23 st. C)  tworzy warunki optymalne dla masowego rozwoju toksycznego glonu Prymnesium parvum (tzw. złota alga, sprawca katastrofy na Odrze w 2022 r.), który najlepiej rośnie przy 2–5 PSU (dane Leibniz Institut dostępne w publikacji: "Stan wiedzy na temat toksycznego glonu Prymnesium parvum w Odrze"). Ponadto, zdaniem LEibniz Institut, "w idealnych warunkach, takich jak wysokie zasolenie, duża ilość światła, ciepła woda i wystarczająco wysoki poziom azotu i fosforu, Prymnesium rośnie bardzo szybko: glony potrzebują zaledwie kilku dni, aby podwoić swoją biomasę. Takie warunki sprzyjają masowemu rozwojowi glonów". I dalej, "ogólnie rzecz biorąc, monitorowanie Prymnesium i innych glonów za pomocą teledetekcji i/lub pobierania próbek w zbiornikach wodnych umożliwia wcześniejsze ostrzeganie".

II. Czynniki determinujące przyduchę
2.1. Rola fitoplanktonu i zjawisko wtórnego zanieczyszczenia
Mechanizm powstawania niedoboru tlenu w zurbanizowanych węzłach wodnych pokrywających się z zasięgiem cofki morskiej jest dobrze opisany w literaturze - np. "Sauerstoffhaushalt der Tideelbe". Na podstawie tego opracowania można przyjąć, że. niemal analogicznym przypadkiem jak SWW jest przyujściiowy odcinek Łaby w obrębie Hamburga, przebadany szczegółowo przez Arbeitsgemeinschaft für die Reinhaltung der Elbe. We wspomnianym opracowaniu autorzy wskazują wprost: w sezonie letnim masy fitoplanktonu napływają z płytkich odcinków górnego biegu, a z kolei na odcinku o głębokości morskiej  "seeschifftiefen Bereich" czas ekspozycji organizmów fitoplanktonowych na strefę fotyczną jest zbyt krótki, by bilans fotosyntezy był dodatni. Organizmy te wskutek ruchów turbulentnych wody opadają na dno i obumierają, a ich rozkład generuje gwałtowne zużycie tlenu ("sekundäre Verschmutzung"). Minimum tlenowe lokuje się wtedy w głębokiej partii rzeki.
Ten sam mechanizm dotyczy SWW: głębokości 8–12 m przy długich czasach retencji wody (stagnacja przy cofce) tworzą idealne warunki do akumulacji opadającej biomasy i jej beztlenowego rozkładu.

2.2. Prymnesium parvum — zagrożenie
Według przytoczonego wyżej dokumentu Leibniz Institut glon Prymnesium parvum (złota alga, typ B) - sprawca katastrofy ekologicznej na Odrze w 2022 r., kiedy zginęło do 1000 ton ryb, od tego czasu zadomowił się w systemie rzeki. Kluczowe parametry wzrostu taksonu, w zestawieniu z danymi z 2 czerwca 2026 r. mogą się przedstawiać niepokojąco:

• zasolenie: 2 czerwca ok. 0,77-0,8 PSU przy przewodności 1373-1378 µS/cm - optimum dla Prymnesium parvum to 2-5 PSU;
• temperatura wody: 2 czerwca 21,7–21,9°C - optimum dla Prymnesium parvum to 20-30°C;
• pH 2 czerwca 6,99-7,02 - optimum dla Prymnesium parvum to 6,5-9,0;
• czas retencji wody: przełom maja i czerwca cofka odmorska, utrudniony odpływ wody z estuarium Odry - optimum dla Prymnesium parvum to zastoiska, spowolniony przepływ;
• nasłonecznienie: przełom maja i czerwca 11-14 h/doba - optimum dla Prymnesium parvum to duże natężenie rozumiane jako długi dzień i duża ilość godzin słońca.

Warunki panujące w SWW 2 czerwca 2026 r. wskazują, że zasolenie jest jeszcze nieco poniżej optimum dla Prymnesium, jednak IGB wskazuje, że zakwity notowano już przy 0,9–3 PSU w rzekach. Pozostałe czynniki, jak temperatura, czas retencji, nasłonecznienie, są w zakresie sprzyjającym masowemu rozrostowi glonu. Brak bieżącego monitoringu fizykochemicznego i biologicznego sprawia, że nie wiadomo, czy latem 2026 r. (abstrahując od negatywnych wyników badań biologicznych z ostatnich dni - mówiąc najprościej, to że "tym razem się upiekło", nie oznacza, że będzie tak zawsze) będziemy mieli do czynienia z czystą przyduchą fizyczną, czy z przyduchą wspomaganą produkcją toksyn prymnezyny.
Warto podkreślić, że WIOŚ w komunikacie z 2 czerwca i tak zaznaczył: "zarówno niska, jak i wysoka zawartość tlenu w wodzie wpływa niekorzystnie na przeżywalność ryb". Sama przyducha zatem z jednej strony i nadmierna produkcja roślinna w wodzie  z drugiej  jest niekorzystnym zjawiskiem. 

2.3. Synteza czynników determinujących przyduchę na SWW
Zebrany materiał wskazuje, że przyducha na Szczecińskim Węźle Wodnym nie jest zjawiskiem przypadkowym, ale wynika z naturalnych uwarunkowań, na które nakładają się czynniki antropogeniczne:

• wysoka temperatura wody zmniejsza zdolność retencji tlenu w wodzie, przyspiesza rozkład materii organicznej i przyspiesza wzrost fitoplanktonu. Pod koniec maja i w pierwszych dniach czerwca wynosiła ona 21,7–21,9°C, co dawało ewidentny wpływ na niższą rozpuszczalność tlenu w wodzie;
• nasłonecznienie napędza produkcję pierwotną fitoplanktonu w dzień przy jednoczesnym braku fotosyntezy w nocy i w głębokiej toni. W tych dniach mieliśmy przez kilka dni ekstremalnie duż ilość energii słonecznej pobudzającej i powodującej produkcję fitoplanktonu, co doskonale uwidoczniły też dane stacji niemieckich położonych ok. 100 km wyżej w górę cieku;
• cofka bałtycka spowalnia lub odwraca nurt, wydłuża czas retencji wody i biomasy w zastoiskach portowych. W omawianym okresie zjawisko występowało;
• zasolenie / przewodność tworzy warunki dla Prymnesium parvum, stratyfikuje słup wody tym samym ograniczając mieszanie pionowe. Na przełomie maja i czerwca mieliśmy wysokie zasolenie w Odrze 1373-1378 µS/cm przy Bulwarze i Kanale Zielonym oraz 816 µS/cm na jez. Dąbie;
• głębokość koryta - w głębokim korycie fotosynteza następuje tylko przy powierzchni, kiedy z kolei nurt wody jest słabszy, ruchy turbuentne w przekroju koryta ustępują stagnacji wody, a sama biomasa opada i rozkłada się bez odnowy tlenu. Z takim zjawiskiem, porównywalnie do końcowego odcinka Łaby (Tideelbe) w Hamburgu, mamy do czynienia w Szczecinie;
• związki azotu stanowią doskonały nawóz dla fitoplanktonu, nasilają zakwity, a ponadto proces nitryfikacji zużywa tlen zgromadzony w wodzie. Tu potrzebujemy stałego pomiaru ilości azotu w wodzie, potrzebny ciągły monitoring N-NH₄, N-NO₃. Im wyższa też temperatura, tym większe nasilenie procesu i "wyjadanie" tlenu.

III. Stwierdzone luki w systemie monitoringu
Analiza zdarzenia z czerwca 2026 r. ujawnia poważne braki strukturalne w systemie wczesnego ostrzegania:

• Brak stałych czujników badających w online'ie stan fizykochemiczny wody na SWW: jedyne dostępne dane operacyjne w czasie rzeczywistym to poziom wody (IMGW, stacja Most Długi) i temperatura. Nie istnieje żaden punkt ciągłego pomiaru tlenu rozpuszczonego, przewodności ani pH w sieci hydrograficznej Szczecina. Najbliższe geograficznie dane pochodzą z oddalonej o ponad 30 km Widuchowej i dwóch niemieckich stacji w Hohenwutzen i Frankfurcie (odpowiednio - prawie 80 km i ponad 150 km).
• Działania reaktywne, nie prewencyjne: pierwsze informacje o śnięciu ryb dotarły do instytucji od wędkarzy PZW, a nie z systemu monitoringowego. WIOŚ pobrał próbki po fakcie, nie w trybie ciągłym.
• Fragmentaryczność danych przestrzennych: na 3 pobranych próbkach (2 wskazujące na przyduchę, 1 z ponadnormatywnym natlenowaniem) nie jest możliwa rzetelna diagnoza zasięgu zjawiska ani modelowanie predykcyjne.
• Rozproszenie odpowiedzialności: w Miejskim Planie Zarządzania Kryzysowego dla Miasta Szczecin z 2023 r. sama przyducha w ogóle nie figuruje jako osobny scenariusz zagrożenia w MPZK, a tym samym nie angażuje istotnych służb odpowiedzialnych w tym zdarzeniu kryzysowym: WIOŚ, PGW WP RZGW w Szczecinie, użytkownik rybacki. Być może potraktowano tę sytuację nie jako sytuację kryzysową w rozumieniu ustawowym - i tu oczywiście do rozważenia zagadnienie, na ile jest to poprawna kwalifikacja. Pozostawiam to jako sprawę otwartą.

IV. Propozycja systemu ciągłego monitoringu fizykochemicznego SWW
4.1. Uzasadnienie prawne — właściwość Gminy
Obowiązki wójta/burmistrza/prezydenta miasta w przypadku wystąpienia masowego śnięcia ryb na terenie gminy wynikają z korelacji przepisów o ochronie środowiska, utrzymaniu porządku oraz zarządzaniu kryzysowym.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1, 3 i 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie ochrony środowiska, gospodarki wodnej, utrzymania czystości i porządku oraz ochrony zdrowia. Choć w pierwszej kolejności za usunięcie skutków katastrofy ekologicznej odpowiada właściciel wód lub użytkownik obwodu rybackiego (zgodnie z przepisami Prawa wodnego), to w sytuacji bezczynności tego podmiotu, wójt/burmistrz/prezydent – na mocy art. 5 ust. 7 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, ma prawo i obowiązek uruchomić procedurę wykonania zastępczego, aby zapobiec nagłemu zagrożeniu sanitarno-epidemiologicznemu i biologicznemu.

Jednocześnie, jeżeli skala zdarzenia i tempo rozkładu biomasy doprowadzą do bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia mieszkańców, bądź paraliżu działań terenowych służb ochrony środowiska, incydent ten wyczerpuje znamiona sytuacji kryzysowej w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym. W takim przypadku aktywowane zostają kompetencje włodarza określone w art. 19 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 1 tejże ustawy, nakładające na niego obowiązek monitorowania zagrożeń, kierowania działaniami reagowania kryzysowego oraz koordynacji podległych gminnych jednostek organizacyjnych.

Ustawa Prawo wodne ustanawia zasadę prowadzenia gospodarowania wodami w sposób niedopuszczający do możliwego do uniknięcia pogorszenia ekologicznych funkcji wód oraz pogorszenia stanu ekosystemów zależnych od wód (art. 9 ust. 4). Przepisy dotyczące celów środowiskowych dla wód przewidują ochronę i poprawę stanu ekologicznego i chemicznego wód powierzchniowych oraz zapobieganie ich pogorszeniu (art. 55–58). Jednocześnie zadania z zakresu gospodarowania wodami wykonuje Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie, w którego strukturze funkcjonuje Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Szczecinie, co tworzy naturalną płaszczyznę współpracy w zakresie ochrony i racjonalnego wykorzystania zasobów wodnych.

Brak skutecznego narzędzia monitoringowego jest luką w systemie zapobiegania zagrożeniom, którą - wobec likwidacji systemu monitoringu przez państwo (przypomnijmy, wiosną 2023 roku na terenie SWW uruchomiono 3 punkty prowadzące monitoring w trybie online) w roku 2025, mogłaby w ramach realizacji zadań własnych uzupełnić Gmina Miasto Szczecin.

4.2. Proponowane lokalizacje punktów pomiarowych
Wnioskuję o rozważenie wdrożenia sieci kilku punktów pomiarowych rozmieszczonych tak, by objąć wszystkie kluczowe strefy ryzyka SWW (bez ostetecznego determinowania konkretnych lokalizacji, niemniej w zakresie kompleksowego objęcia całego obszaru miasta, wydają się być rozsądne):

1. Podjuchy - baza lodołamaczy PGW WP, to punkt referencyjny stanowiący jeden z brzegowych punktów obszaru SWW, dodatkowo na terenie istniejącej chronionej infrastruktury Wód Polskich.
2. Most Długi na Odrze Zachodniej, centrum Szczecina. Znajduje się tutaj istniejący wodowskaz IMGW. Na tym odcinku koryto ma głębokość 10-12 m, co daje najlepsze odzwierciedlenie zjawiska obniżenia zawartości tlenu w wodzie wtoni głębokiej.
3. Kąpielisko Dziewoklicz na Kanale Odyńca stanowiącym obszar Międzyodrza. To również jeden z brzegowych punktów SWW znajdujący się w pobliżu kąpieliska publicznego i mogący stanowić jedną z form jego zabezpieczenia.
4. Kanał Zielony (opcjonalnie ze względu na bliskość stanowiska przy Moście Długim), czyli kanał na obszarze Międzyodrza, sąsiadujący jednocześnie z akwenami portowymi. To jeden z dwóch punktów krytycznych z pomiaru WIOŚ 2.06.2026 (O₂ = 1,93 mg/l)
5. Marina Dąbie / jezioro Dąbie. Też istotnie odmienna przewodność (816 µS/cm) i O₂ (165%), cenny punkt referencyjny i porównawczy stanowiący możliwość oceny całości akwenu jez. Dąbie i stanowiący jednocześnie punkt brzegowy SWW.
6. Nabrzeże Urzędu Morskiego (także opcjonalnie) na Odrze Zachodniej w części cieku stanowiącej wewnętrzne wody morskie. Istotne z punktu badania oceny wpływu wód morskich na poziom zanieczyszczenia i warunków tlenowych.

4.3. Parametry pomiarowe

Minimalny zestaw parametrów w każdym punkcie pomiarowym:

• Tlen rozpuszczony [mg/l] i nasycenie [%] - podstawowy wskaźnik przyduchy
• Temperatura wody [°C] - kluczowa dla interpretacji nasycenia i dynamiki rozwoju fitoplanktonu (poza Mostem Długim, gdzie parametr mierzy IMGW)
• Przewodność elektrolityczna [µS/cm] - pośrednia miara zasolenia, wskaźnik ryzyka Prymnesium parvum
• pH - parametr determinujący toksyczność Prymnesium parvum (wyższe pH wzmaga toksyczność)
• Parametry uzupełniające (istotne w co najmniej jednym punkcie nadrzędnym - zakres podobny jak na stacjach niemieckich na odcinku Odry granicznej: Hohenwutzen i Frankfurt/O.):
  • Azot amonowy N-NH₄ i azot azotanowy N-NO₃ jako czynniki nawozowe fitoplanktonu
  • Chlorofil α [µg/l] - aproksymanta biomasy fitoplanktonu
  • Mętność i absorpcja światła UV 254 nm jako wskaźniki zakwitu i materii organicznej

4.4. Model techniczny i organizacyjny
Proponowany model realizacyjny oparty jest na przesłankach ekonomicznych i organizacyjnych:

• Czujniki wieloparametrowe on-line z telemetrycznym przesyłem danych do Miejskiego Centrum Zarządzania Kryzysowego (MCZK) i/lub platformy IMGW / WIOŚ.
• Integracja z istniejącą infrastrukturą: wodowskaz IMGW przy Moście Długim (stacja 153140050) oraz baza lodołamaczy PGW WP w Podjuchach jako gotowe lokalizacje z zasilaniem i dostępem.
• Dane dostępne w czasie rzeczywistym publicznie — analogicznie do portalu opad.zwik.szczecin.pl, który ZWiK Szczecin prowadzi dobrowolnie, mimo braku ustawowego obowiązku.
• Progi alarmowe w systemie MCZK (przykładowo): O₂ < 5 mg/l → żółty; O₂ < 3 mg/l → czerwony; przewodność > 1500 µS/cm → alert Prymnesium parvum skutkujace automatycznym powiadomieniem WIOŚ, RZGW, PZW jako użytkownika rybackiego, Straży Miejskiej.

4.5. Partnerzy i źródła finansowania
Wdrożenie systemu może odbywać się w oparciu o następujące mechanizmy:

1. Porozumienie z GIOŚ i PGW WP RZGW Szczecin na podstawie art. 20 ust. 1 pkt 4 ustawy o zarządzaniu kryzysowym i art. 350 Prawa wodnego. PGW WP jako zarządca wód jest naturalnym partnerem technicznym i może partycypować w kosztach instalacji punktu w Podjuchach oraz obsługi danych.
2. Porozumienie z uprawnionymi do rybactwa (u nas: PZW). podmioty te mają własny interes prawny i gospodarczy w dostępie do danych o jakości wody w czasie rzeczywistym.
3. Finansowanie z budżetu gminy koszt jednostkowego wieloparametrowego systemu on-line wynosi szacunkowo 30–80 tys. zł, przy kosztach eksploatacyjnych rzędu kilku tysięcy złotych rocznie za punkt.
4. Dofinansowanie z funduszy ekologicznych: NFOŚiGW lub WFOŚiGW w Szczecinie -programy ochrony wód powierzchniowych i systemów wczesnego ostrzegania przed katastrofami ekologicznymi.
5. Być może przyszłe włączenie do systemu GIOŚ/WIOŚ: rozszerzenie sieci monitoringu Państwowego Monitoringu Środowiska o punkty ciągłe na SWW, przy wsparciu finansowym z budżetu państwa za pośrednictwem WIOŚ Szczecin.

Po tej dłuższej części...

W związku z powyższym, zwracam się do Pana Prezydenta z następującymi pytaniami:

1. Kiedy i w jaki sposób Prezydent Miasta lub podległe mu komórki organizacyjne powzięły informację o pojawieniu się śniętych ryb w akwenach Szczecińskiego Węzła Wodnego na przełomie maja i czerwca 2026 r.? Czy informacja ta napłynęła z systemu monitoringowego, od służb własnych Gminy, od WIOŚ, od Wód Polskich, czy od wędkarzy / użytkowników rybackich?
2. Jakie działania podjął Prezydent Miasta (Miejskie Centrum Zarządzania Kryzysowego, Miejski Zespół Zarządzania Kryzysowego) w odpowiedzi na stwierdzenie przyduchy? 
3. Czy Gmina Miasto Szczecin dysponuje danymi o skali śnięcia ryb (szacowana biomasa) w poszczególnych akwenach SWW w czerwcu 2026 r.?
4. Czy MPZK Szczecina z 2023 r. będzie aktualizowany o scenariusz zagrożenia ekologicznego związanego z masowym śnięciem ryb / przyduchą na wodach śródlądowych (odrębny od KZ-4 "skażenie chemiczne na wodach")? W jakim ewentualnie terminie?
5. Czy Prezydent Miasta rozważa podjęcie rozmów z PGW WP RZGW Szczecin, WIOŚ oraz uprawnionymi do rybactwa w celu stworzenia wspólnego systemu wczesnego ostrzegania, obejmującego co najmniej punkty pomiarowe wskazane w niniejszej interpelacji (Podjuchy, Most Długi, Dziewoklicz, Kanał Zielony, Marina Dąbie, UM Szczecin) lub też inne?
6. Wobec faktu, że ZWiK Szczecin dobrowolnie prowadzi portal opad.zwik.szczecin.pl z danymi opadowymi w czasie rzeczywistym (zresztą dobry i istotny), czy Prezydent Miasta mógłby zobowiązać (ZWiK, ZUK) do włączenia się do systemu monitoringu jakości wód?

Interpelujący Radni:

• Marek Duklanowski (Prawo i Sprawiedliwość)